Togarinn Skúli fógeti strandar við Staðarhverfi 1933.

Laust eftir miðnætti aðfaranótt hins 10. apríl 1933, í kafaldsbyl og austan hvassviðri, strandaði togarinn ´Skúli fógeti´ vestanvert við Staðarhverfi í Grindavík. Strax eftir að skipið strandaði, var sent út neyðarskeyti. Heyrðist það í loftskeytastöðinni í Reykjavík, er náði fljótlega sambandi við togarann ´Haukanes´, sem var á Selvogsbanka, og fór hann þegar áleiðis til strandstaðarins. Einnig gerði loftskeytastöðin Slysavarnafélagi Íslands aðvart um strandið. Reyndi erindreki félagsins þegar að ná sambandi við Grindavík, en tókst ekki. Var þá lagt af stað frá Reykjavík til Grindavíkur í bíl, en það reyndist ófært vegna fannkynngi og kafaldsbyls, er var svo dimmur, að ekkert sást fyrir veginum. Þegar veðurfregnum var útvarpað kl. 1:40 hugkvæmdist þeim manni, er vörð hafði á loftskeytastöðinni Í Reykjavík, að segja frá strandinu. Fékk símstjórinn í Grindavík á þann hátt vitneskju um það, sem skeð hafði. Tilkynnti hann það samstundis formanni slysavarnasveitarinnar á staðnum, Einari Einarssyni í Krosshúsum. Brá hann skjótt við og lét kalla saman björgunarlið. Var því næst haldið af stað til að leita hins strandaða skips, sem menn vissu ekki örugglega hvar var. Kl. Var þá um 3:00. Lagði björgunarsveitin af stað í bílum og hafði með sér línubyssu með tilheyrandi skotlínum, líflínu, tildráttartaug og björgunarstól. Einnig var farið með eldflugur, luktir, lýsi o.fl. Sökum fannkynngi og mjög erfiðar færðar komst björgunarliðið ekki á strandstaðinn fyrr en kl. rúmlega 5:00. 1) 

Svo hægt sé að gera sér hugarlund um hvaða afl er til staðar í dag, þá getur Neyðarlínan boðað út um 3000 björgunarsveitamenn um land allt á um 10 mínútum. Með aukinni tækni í siglingatækjum þá er einnig hægt að gefa upp nokkuð nákvæma staðsetningu á slysstað svo ekki þurfi að leita að honum. Dæmi eru um að staðsetning slysstaðar er svo nákvæm að aðeins þurfi að beina björgunarliði á viðkomandi stað. Tækjakostur björgunarsveita er einnig orðinn svo öflugur að kafaldsbylur og mikið fannkynngi telst jafnvel ekki til stórvandræða lengur. Á 70 árum hefur mikið breyst. Tækninni hefur fleygt fram svo um munar en eitt hefur þó ekki breyst, sjálfboðaliðinn. Björgunarsveitamenn eru tilbúnir, dag og nótt allt árið um kring, að bregðast við þegar einhver lendir í háska líkt og áður. 
En hvernig verður það í framtíðinni? Hvernig verður boðunarkerfi framtíðarinnar? Verður sjálfboðaliðinn til í framtíðinni? Enginn getur svarað þessum hugleiðingum mínum og því verður tíminn einn að leiða það í ljós. En eitt er víst. Að hlusta á veðurfréttir getur bjargað mannslífum !!! 
Heimild: 1) Úrdráttur úr 25 ára afmælisriti SVFÍ 1953.
Reykjavík 15. apríl 2003 Sigurður Viðarsson
 
 

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer